رسالت رفع نموده ورسانيده‌است و آن شباهت نداردبه كلام پيغمبران . وامّا روايت كردن خطيب از زُهرى از معافى ابن زكريّا الجريرى ، از قُطبة بن المفضّل ، از احمد بن محمّد بن‌مسروق الطوسى ، از سويد ، از ابن مسهر ، از هشام بن عروه ، از پدرش ، ازعايشه از حضرت رسالت صلّىاللَّه عليه وآله وسلّم پس از ظاهرترين غلطهااست وروايت‌نمىكند هشام از پدرش از عايشه مثل اين حديث را نزد كسى كه اندك بوىِ حديث را بوييده باشد ، و ما شهادت مىدهيم از براى خدا كه عايشه هرگز روايت نكرده است اين را از رسول خدا ، و نه عروه از عايشه ، و نه هشام از عروه . وامّا حديث ابن الماجشون از عبد العزيز بن ابى حازم ، از ابن ابى نجيح ، از مجاهد از ابن عبّاس از حضرت رسول صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم ، پس ابن الماجشون ؛ هرگز اين را روايت نكرده است ، و نه زبير بن بكّار از او ، بلكه اين حديث دروغ ومجعول است ، وچگونه مثل اين سند خوب مثل اين متنِ بدرا متحمّل مىشود ، و روايت مىكند ، پس قبيح ورسوا كند خدا دروغگويان را وواضعان احاديث را ، و به تحقيق‌كه نقل كرده است آن را ابو الفرج از محمّد بن جعفربن سهيل از يعقوب بن عيسى - از فرزندان عبد الرّحمن بن عوف - از ابن ابىنجيح ازمجاهد مرفوعاً ، اين غلطى است قبيح ، زيراكه اين